Dag 13: Pollonnaruwa

Vandaag hebben we lekker een beetje kunnen uitslapen! Voordat we weer worden opgepikt gaan we eerst nog even ontbijten. Ook vandaag weer lekker. Namelijk hetzelfde als gister 😉 Al hadden ze vandaag ook nog een heerlijk plakje cake er bij gedaan. We gokken op iets van een bananen/kokos cake!

Na het ontbijt pakken we onze rugzak in voor de ochtend, en vertrekken we richting Polonnaruwa.

Polonnaruwa is de tweede hoofdstad van Sri Lanka geweest. Tegenwoordig is het niet meer de hoofdstad, maar veel overblijfselen van toen zijn nog bewaard gebleven.

Vandaag gaan we deze stad op de fiets verkennen! Als echte Nederlanders is dat voor ons natuurlijk geen probleem 🙂

We huren een fiets en vertrekken naar de eerste bezienswaardigheid. Dit is als ik het me goed herinner het oude paleis. In de strijd met de Tamils, is het paleis volledig platgebrand. Althans volledig.. Het bovenste deel van het paleis bestond uit hout, dat is volledig weg. De lagen van de onderste verdieping zijn wel nog te zien! Maar ook deze zijn flink beschadigd. Zeker na zo’n lange tijd.

We lopen de paleistuinen door en komen onder andere ook het oude zwembad tegen. Buiten het zwembad zien we nog veel andere ruines, maar we kunnen niet echt plaatsen wat het precies allemaal is geweest.

Als we alles gezien hebben, springen we weer op de fiets en gaan we door naar de volgende bezienswaardigheid. Zolang je de weg volgt, zie je een voor een alle bezienswaardigheden. Geen risico om te verdwalen dus!

Dan komen we bij de oude tempels aan. Hier wikkel ik me in met mijn doek om m’n knieën en schouders te bedekken, en zetten we de schoenen netjes bij de ingang neer. Heel goed voorbereid met die doek, alleen jammer dat ik dan toch zelf geen sokken heb mee genomen. Want oei! Wat zijn die tegels heet!

Ondanks dat mijn voeten verbranden, lopen we om de tempel heen. (wel heel snel want ik kan niet stil staan) Echt bijzonder hoe goed dit bewaard is gebleven!

Elke keer als ik een klein schaduw plekje op de vloer vind, ga ik daar staan zodat ik rustig een foto kan maken.

Dan verlaten we de tempel weer, gelukkig de schoenen mogen weer aan!

Buiten deze tempel zijn er hier nog meerdere. Prachtig om doorheen te lopen. We gaan bij nog een aantal tempels naar binnen, maar slaan ook een enkeling over. Even mijn voetjes sparen 😉

Dan springen we weer op de fiets naar het volgende bezienswaardigheden. Als we alles gezien hebben, kunnen we onze fietsen achterlaten. Sagara pikt ons weer op en brengt ons naar een restaurant om te lunchen.

We gaan vandaag lunchen in een restaurant dat welliswaar gericht is op toeristen, maar juist deze toeristen de Sri Lankeese keuken wil laten proeven.

Als wij aankomen wordt er een buffet voor ons opgezet. We krijgen de uitleg van wat wat is en kunnen daarna opscheppen.

Zoals gister beloofd gaat Sagara ons vandaag leren hoe je met je handen moet eten. Want dat is hier normaal! Niet met beide handen, maar alleen met de rechter hand.

Dus.. Het viel niet tegen! Het is wel even wennen, maar wel goed te doen. Zelfs de rijst hebben we succesvol kunnen eten. Al denk ik dat we dit thuis toch maar niet gaan doen 😉

Na het lunchen rijden we weer terug. Onderweg wordt Sagara aangehouden door de politie. Oh jee, wat is er mis? Er zijn zo goed als geen verkeersregels hier, maar toch heeft de politie iets gevonden waarvoor Sagara een bekeuring krijgt. Hij zou ingehaald hebben op een brug waar het niet mag. Heel bijzonder want er past maar 1 auto tegelijk op, zo smal is die brug..

Sagara geeft zijn gegevens af en vult de formulieren in. Niet veel later horen we hem al bellen met een van zijn vrienden. Het blijkt dat deze vriend de politie agent kent en dat hij gaat regelen dat hij zijn rijbewijs terug krijgt. (na een overtreding nemen ze hier je rijbewijs in en krijg je een tijdelijk rijbewijs mee) Althans dat is wat ik er van begrepen heb. Zo gaat dat hier dus 😉

Maar dan! Dan rijden we even langs ons huisje zodat we onze zwemspullen kunnen ophalen. En niet voor niets! Sagara heeft een nieuw adres voor ons waar we een olifant kunnen gaan wassen! Gister waren we totaal niet te spreken over de omgang met de olifanten, en hebben daarom het wassen met de olifant afgezegd. Dit keer is het geen toeristische trekpleister waar we naartoe gaan, maar een kennis van Sagara.

De eigenaar van Meniki (een vrouwtje van 35) heeft haar al heel jong opgevangen toen ze ziek is geworden. Vervolgens heeft deze man haar helemaal verzorgd. Daarna hebben ze een licentie geregeld en is ze bij hem gebleven. Hierdoor is ze gewend om met mensen om te gaan. Al zou ik toch liever niet een hele groep mensen op  Meniki af willen sturen, want wellicht dat dat te veel is!

Nog steeds wilde we eerst zeker weten of de olifant niet aan duizenden kettingen ligt, en hoe er met de olifant wordt omgegaan. We spreken daarom af met Sagara dat we eerst even kijken, en daarna beslissen of we het doen of niet.

We worden met een aanhangwagen dat wordt getrokken door een motorblok op wielen naar de rivier gebracht. Als we daar aankomen zien we dat Meniki al lekker in het water ligt.

We zien geen duizenden kettingen en de verzorger is heel zorgzaam met de olifant bezig. We stellen nog wat vragen over waarom en hoe Meniki hier is gekomen. Bart geeft aan dat hij er een goed gevoel bij heeft en dan ga ook ik overstag.

Meniki wordt dagelijks gewassen in de rivier. Dit keer mocht ik mee helpen! Mijn ultieme droom! Lekker in het water met een olifant 😀

Pas 1 keer eerder een olifant echt aangeraakt, dat was in Blijdorp. Maar nu is het nog veel bijzonderder! Met een kwart schil van de kokosnoot scrub ik haar rug.

Nadat we haar hebben gewassen, staat ze opeens op. Dan vraagt de verzorger of ik even op de nek wil zitten. Dat wil ik maar al te graag! Althans als ze het goed vindt! En ja hoor, hop, daar zit ik dan! Op de nek kunnen olifanten heel veel gewicht dragen, op de rug niet. Ik let er daarom op zelf op dat ik goed zit, al doet de verzorger dat ook!

Als ik eenmaal zit, krijg ik opeens een spontane douche! GEWELDIG! Dit wordt een aantal keer herhaald. Na een paar keer is het goed geweest. Ik laat me langzaam van haar afglijden en loop weer naar de kant.

Omdat ze zo braaf is geweest, krijgt ze heel wat watermeloenen. Deze mogen Bart en ik zelf aan haar voeren!

Als de meloenen op zijn, gaat ze weer lekker het water in. Wij worden ondertussen voorzien van een verse King-kokosnoot! Wat een ervaring!

En vooral wat bijzonder dat het toch nog gelukt is! Een olifant is van nature een heel vriendelijk dier, maar de omgang met mensen blijft toch iets raars. Dit kan alleen als ze het gewend zijn geworden van kleins af aan.

Nu kan dat natuurlijk ook twee kanten op gaan. In veel gevallen is het heel negatief dat ze met mensen om kunnen gaan en ze worden gebruikt als kermis attractie! In een heel enkel geval, kan het wel een beetje positief zijn. Zoals hier en ook bij de olifanten opvang! De olifanten hebben intensieve verzorging nodig gehad, en kunnen vaak daarna niet meer het wild in. Wat fijn is het dan dat er toch nog mensen zijn die voor de rest van hun leven voor deze olifanten willen zorgen!

Ik ben weer een ervaring rijker, en ook heel gelukkig!

Als we weer terug bij de weg zijn afgezet, gaan we naar ons huisje. Even lekker warm douchen, en verder nagenieten van deze ervaring!

Als we weer helemaal zijn opgefrist, is het alweer tijd voor het avondeten. Vanavond doen we even rustig aan, en eten we weer in het restaurant van The Other Corner. 0ok vandaag is de service subliem, en het eten weer erg lekker!

Na het eten gaan we terug naar ons huisje en heb ik tijd om de blog te schrijven. Hier gaat toch meer tijd in zitten dan verwacht, misschien omdat ik altijd zo’n mega lange blog maak? Haha! Nou vandaag ook weer!

Vanaf morgen wordt het allemaal wat rustiger. We gaan naar de kust en hebben de komende dagen niet veel op de planning staan buiten relaxen!