Dag 6: Elephant Transit Home en Ella

Het lijkt al bijna te wennen: om 7u gaat de wekker alweer. Voor een normale werkweek is dat heel normaal, maar voor op vakantie… tja, je moet er iets voor over hebben he 😉

We frissen ons op, pakken de spullen in en gaan richting de rivier voor het ontbijt. Op dezelfde plek als gister avond de BBQ, alleen dit keer wel met licht zodat we de rivier goed kunnen zien.

Het ontbijt is in buffet vorm. Allereerst wordt er een verse smoothie voor ons gemaakt. We mogen zelf kiezen welk fruit we er in willen. Heerlijk vers!
Daarna gaan we kijken wat er verder op het buffet staat. Dit valt stiekem wel wat tegen. Alles ziet er een beetje mwah mwah uit. Wel kunnen we er voor kiezen om een ei of pannekoeken te nemen. Deze worden ter plekke voor ons gebakken. Daar kiezen wij natuurlijk voor. De ommeletten op sri lankaanse wijze (met ui, tomaat, sambal, peper en zout) waren wel erg lekker! De rest zullen we maar vergeten 😛

Na het ontbijt gaan we de koffers uit de tent pakken en worden we alweer opgewacht. Dit keer gaan we naar het Elephant Transit Home. Mijn persoonlijke nummer 1 op de lijst! Dit is mijn must see voor de vakantie.

In het Elephant Transit Home (ETH) worden weesjes opgevangen waarvan de moeder is overleden. Zodra er een olifant betrokken is bij een ongeval, wordt het ETH ingeschakeld. Een baby olifant kan namelijk niet langer dan 24 uur zonder (moeder)melk. De mensen van het ETH zorgen er voor dat de baby olifant wordt opgevangen en op tijd weer melk krijgt. Vervolgens gaan de baby olifanten een heel traject in, met als einddoel: weer terug de natuur in!

Voor de vakantie hebben we hier al een documentaire over gezien. Heel indrukwekkend om te zien, en vooral heel goed dat het ETH er is voor deze baby olifanten!

Bij aankomst moet er entree worden betaald. 500 rupee per persoon. Dat had naar mijn idee veel meer mogen zijn!

Als toerist zijnde kan je wel alleen op het uitkijkpunt gaan staan. Vanaf daar kan je zien hoe de olifanten melk krijgen. Dit is op een afstand van de dieren, want het is niet de bedoeling dat de olifanten veel in aanraking komen met mensen.

Wanneer een baby olifant net in het ETH terecht komt, is er op het begin intensief contact met de verzorger. Het vertrouwen moet gewonnen worden, en de baby olifant heeft natuurlijk ook liefde nodig 🙂 Dit is heel goed te zien wanneer er een verzorger aan komt lopen met een aantal hele jonge olifantjes. De olifantjes volgen de verzorger overal!

Op het begin worden deze olifantjes los gevoerd. Na een tijdje worden ze bij de groep gezet om langzaam aan de andere olifanten te wennen. Zodra ze daar wat gewend zijn, kunnen ook de baby olifantjes samen met de andere olifanten eten.

Tot zo ver de voor-informatie 🙂

Als wij aankomen op het uitzichtpunt zien wij al 2 olifanten staan. 1 daarvan herkennen we van de documentaire: Namal! Namal is de enige olifant die vermoedelijk nooit meer terug het wild in kan. Namal is als baby olifant zijn onderbeen kwijt geraakt omdat hij op een mijn is gestapt. Inmiddels heeft het ETH Namal voorzien van een prothese. Helaas moet deze prothese wel elke keer af wanneer Namal het water in gaat. Om deze reden is er intensieve begeleiding nodig.

De tweede olifant zal ook vast iets hebben, waardoor deze niet met de groep naar buiten is gegaan. Wat weten we helaas niet. Hopelijk iets kleins!

Dan zien we op een afstand de hele groep aan komen lopen van buitenaf (Tussen de voeder momenten door, loopt de groep buiten vrij rond).

Per 2 tot 4 mogen de olifanten naar binnen en krijgen ze melk. Zodra ze klaar zijn mogen de volgende paar olifanten komen drinken.

Op een gegeven moment wil 1 olifant niet stoppen met drinken. Hij blijft maar vragen om melk, en probeert zelfs het hek over te klimmen om dichter bij de bron te komen. Heel grappig om te zien, zeker omdat de verzorgers er ook om konden lachen. En het mooiste, het bleef niet alleen bij proberen, het lukt hem ook nog!!

Groep voor groep komen ze de melk halen. Hoe dichter ze bij de plek zijn waar ze melk krijgen, hoe sneller ze gaan lopen. Heel herkenbaar 😛

Nadat alle olifanten melk hebben gehad, worden ze weer naar buiten gestuurd. Ze gaan weer terug de natuur in! De olifanten krijgen de verzorging die ze nodig hebben, maar ook heel veel ruimte in de natuur! Ze zijn vrij om terug te komen, en dat doen ze maar al te graag 4x per dag om melk te halen. Ze hoeven niet gehaald te worden, ze weten wanneer er melk te krijgen is!

Als echt alle olifanten weg zijn, is het voor ons ook tijd om weer door te gaan. Vandaag gaan we richting Ella. Daar zullen we twee nachten verblijven in het Waterfall Homestead.

Onderweg naar Ella ben ik voornamelijk nog na aan het genieten van het ETH. Als we er bijna zijn, stoppen we nog even bij de Rawana Falls. Een waterval aan de rand van de weg! Bij deze waterval hoort een heel bijzonder liefdesverhaal. Iets met een prins die verliefd was op dame, waarvan de ouders het niet goed vonden dat ze samen waren. Deze waterval was hun schuilplaats. Althans, dat is wat wij er van hebben kunen maken 😛 We hebben de uitleg niet goed mee gekregen en weten de details niet meer zo goed.. oeps! Conclusie: mooie waterval 😉

Dan rijden we Ella binnen. De weg naar het hotel is een hele stijle onverhardeweg. Dit doet ons wel denken aan de toegangsweg bij de Mas. Net zo spannend!

Na een tocht van 15 min, waar niet alleen wij, maar ook Sagara even heel zenuwachtig was, hebben we het gered! We hebben de homestay gevonden!

Bij aankomst is duidelijk dat deze homestay niet van Singaleese mensen is. De eigenaren zijn namelijk Australisch. Voordeel wel is dat de communicatie heel eenvoudig gaat zo. Na wat uitleg over wat er in de omgeving te doen is, zetten wij de spullen in de kamer (super mooi uitzicht!!) en gaan we samen met Sagara weer naar beneden. Op naar de hoofdstraat van Ella om te lunchen. We nemen plaats bij restaurant Chill. Gezellig samen met Sagara gegeten, en daarna is hij zelf op zoek gegaan naar een slaapplek.

Bart en ik besluiten om nog even een drankje te doen bij Chill. We hadden namelijk van de mensen op de boot bij whale watching al gehoord dat we op de 3e verieping in dit restaurant moesten gaan kijken.

Op de 3e verdieping liggen allemaal zitzakken. Hier zoeken Bart en ik een plekje uit en gaan dan zoals de naam al zegt even lekker “chillen”.

Na een paar drankjes besluiten we de hoofdstraat van Ella door te lopen. Hier blijkt alleen niet zo heel veel te doen te zijn. We lopen een klein marktje af, een enkele winkel in, maar hebben het dan wel al gezien.

Op advies van de homestay eigenaren halen we in het centrum nog een paar biertjes. Deze nemen we mee naar boven om daar in de koelkast te zetten! Met de biertjes op zak, beginnen wij aan de tocht naar onze homestay. Met de auto was het 15 min, eens kijken hoe lang wij er over doen.

Tijdens de klim genieten we van het mooie uitzicht. Een heel ander natuurgebied dan waar we tot nu toe hebben gezeten! Na ongeveer 15 min (yes net zo snel als de auto!) komen we boven aan.

Daar geven we de biertjes af om in de koelkast te zetten en gaan we even uitrusten op onze kamer.

Op aanraden van de homestay eigenaren gaan we bij de buren eten. Daar wordt het eten (curry) stipt om 18:30 geserveerd. Dit valt erg goed in de smaak!

Na het eten gaan we terug naar onze homestay. Daar drinken we onze biertjes samen met een van de eigenaren. We zitten hier hoog op de berg, en het koelt hier redelijk af in de avond. Mijn trui wordt uit het koffer gehaald en zo kunnen we nog wat langer buiten zitten. Ook een ander stel sluit zich aan. Zij komen uit Londen. Na een gezellige avond en heel wat verhalen, besluiten wij dat het goed is geweest en gaan richting onze kamer. Morgen een flinke wandeltocht op de planning, dus nog even goed uitrusten 🙂

Sorry, deze blog is behoorlijk uitgebreid geworden.. Maar dat krijg je met Olifanten 😀