Category: Uncategorized

Gister waren we stiekem net iets te laat beneden, dus vandaag toch maar nog wat eerder de wekker gezet. Het ontbijt is hier gewoon heel lekker en gezellig. Daarom doen we er langer over dan normaal 😉

Vandaag wederom een heerlijk ontbijt gehad. Dit keer ook met typische gerechten uit Sri Lanka! Vandaag zitten we aan tafel met een dame uit Duitsland en een dame uit Oostenrijk. Ook vandaag weer wederom veel te lang zitten kletsen bij het ontbijt. Gelukkig hadden we alle spullen al klaargezet. Toen Sagara kwam aanrijden, konden de spullen alvast in de auto worden gezet.

Als we eenmaal helemaal klaar zijn met het ontbijt, moeten we “snel” vertrekken. Vandaag zitten we wel echt aan een tijd vast. We gaan namelijk met de trein! Een treinreis in Sri Lanka wordt door iedereen aangeraden, vandaar dat we dat in onze planning hebben opgenomen. We zijn heel benieuwd!

Eenmaal op het station (gelukkig gewoon op tijd!) halen we onze tickets op. Gereserveerde plaatsen in de 2e klas. We wachten netjes op het perron, en als de trein er is geeft Sagara nog aan waar we moeten instappen.

Onze plaatsen hebben we gevonden en de trein vertrekt, spannend! Niet zo zeer de treinrit zelf, want dat zijn we wel gewoon gewend, maar spannend hoe het uitzicht gaat zijn!

In tegenstelling tot de treinen in Nederland, is deze trein op tijd vertrokken 😉 Al kunnen ze er hier in Sri Lanka ook wat van. De vorige trein had namelijk 3 uur vertraging!

Maar wij zitten goed! Meteen de raam open gezet en naar buiten zitten turen. Na een half uurtje ga ik een stuk door de trein lopen. De deuren staan gewoon open, dus daar ben ik even gaan zitten om beter van het uitzicht te kunnen genieten!

Bij het volgende station komt de conducteur langs. Ik sta netjes voor hem op. Hij gebaart dat dat niet nodig is maar ik ga voor de zekerheid toch weer terug op onze gereserveerde plek zitten. Als de trein weer vertrekt, komt de conducteur zeggen dat ik weer kan zitten. Hij vraagt waar we vandaan komen en maakt een kort praatje. Dan geeft hij aan dat ik mijn benen gewoon naar buiten mag hangen.  Bart hoort dat ook en komt er gezellig bij zitten.

In Nederland zou ik dat niet aanraden. Gelukkig kunnen de deuren daar ook niet open tijdens het rijden! Maar hier kan het gewoon! De treinen rijden hier maar max 20 km per uur. Dat maakt het een stuk veiliger natuurlijk 🙂

Nu we in de deuropening zitten kunnen we extra goed van het uitzicht genieten! We hebben heel wat foto’s gemaakt en veel gefilmd met de Go-Pro. Want wauw wat is deze reis indrukwekkend! Super mooi uitzicht over alle thee plantages, maar ook de bossen, stadjes en alles wat we maar tegen komen! Telkens als we een tunnel inrijden beginnen de locals te schreeuwen en gillen. Hilarisch!

Als we bijna aankomen op onze bestemming, heb ik inmiddels mijn trui weer aangetrokken. Nuwara Eliya ligt namelijk een stuk hoger dan waar we tot nu toe zijn geweest. Daarmee ook automatisch kouder qua temperatuur!

Net voordat we uit moeten stappen raak ik nog aan de praat met een groepje jongens uit Sri Lanka. Zij vroegen of ze samen met mij een selfie mochten maken. Tja.. Dat doen we dan maar gewoon he! Stiekem vond ik het wel grappig!

De rit van 2,5 uur is voorbij gevlogen! Eenmaal aangekomen in Nuwara Eliya staat Sagara alweer op ons te wachten. Hij brengt ons met de auto naar een van de thee fabrieken in de buurt.

Onderweg stoppen we nog een aantal keer voor mooie watervallen en uitzichtpunten.

Dan komen we aan bij de thee fabriek. Hier worden we opgevangen door een hele aardige dame. Deze dame neemt Bart en mij mee de fabriek in voor een rondleiding. Hier krijgen we de uitleg hoe de thee gemaakt wordt. Allereerst welke soorten thee er zijn (ik had zelf nog nooit gehoord van witte en zilveren thee!) en hoe deze soorten gemaakt worden! We krijgen de uitleg van het hele proces, en lopen samen met de dame door de fabriek.

Op het einde van de rondleiding krijgen we 4 soorten thee om te proeven: Zwarte thee, Golden tea, Witte thee en Groene thee. Hier wordt bevestigd dat we beide zwarte thee het lekkerste vinden. Ik zelf vind de witte ook erg lekker! Heel zacht van smaak!

Na de rondleiding gaan we samen met Sagara lunchen en daarna vertrekken we richting Kandy.

Eenmaal aangekomen in Kandy gaat Sagara tickets voor ons regelen voor de dansvoorstelling met traditionele Sri Lankaanse dans. Wij lopen ondertussen een rondje rond het water. Als we terugkomen zijn de tickets geregeld, en gaat de voorstelling bijna beginnen. Mooie timing 😉

In het publiek zitten alleen maar toeristen. Onder de locals is er tegenwoordig nog maar weinig interesse in de traditionele dans. Goed dat deze dans toch blijft bestaan door de toeristen!

Dan begint de voorstelling. Al snel concluderen we dat het meer een toneelstuk/zangstuk is, dan een echte dansvoorstelling. Misschien heb ik te hoge verwachtingen of eisen qua dans? Toen ik me eenmaal er bij had neergelegd dat het geen echte dans zou zijn, heb ik toch nog kunnen genieten van de voorstelling. Heerlijk die kostuums!

Na de voorstelling was het idee dat we een bezoek zouden brengen aan The Tempel of Tooth. Sagara geeft aan dat hij toch wel heel moe is, en vraagt of we het goed vinden als we dat naar morgen doorschuiven. Stiekem zijn wij ook al redelijk moe, dus vinden het geen probleem.

We worden naar ons nieuwe hotel gebracht, en zoals het hoort krijgen we ook daar een welkoms drankje. Dan worden we naar onze kamer gebracht. Deze ziet er prima uit. Behoorlijk ruim, goede faciliteiten, alleen misschien wat oubollig 😛 We besluiten vanavond wel in het hotel te gaan eten. Dat is lekker makkelijk! Aangezien het eten pas een uurtje later begint, gaan we op de kamer even de foto’s doorkijken die we tot nu toe hebben gemaakt.  Heerlijk om te zien wat we allemaal al gedaan hebben en dat nogmaals te beleven!

En ook niet onbelangrijk: Het bed ligt meer dan prima! Vooral het kussen ook. Ik wil dit kussen best mee nemen de rest van de vakantie! haha. Dat doe ik toch maar niet, ben maar niet bang 😉

Dan is het zo ver om te gaan eten. Het restaurant zit op de bovenste verdieping van het hotel. Wij krijgen een plaats toe gewezen en bestellen wat te drinken. Daarna is er nog wat onduidelijkheid over het eten. Moeten we nou zelf lopen of komen ze het brengen? De ober gaf aan dat we van elke gang wat moesten kiezen, maar er stond gewoon een buffet klaar..

Wat de ober bedoelde was dat we van alles op de kaart gewoon iets kunnen kiezen, en dit zelf kunnen pakken. Ok dat is duidelijk! We beginnen met een soepje en gaan dan door naar de hoofdgerechten. Het eten is prima.  Niet heel bijzonder maar zeker niet slecht!

Als we klaar zijn met het hoofdgerecht komt er een bandje bij ons aan tafel staan. Twee gitaren en en djembé. Ze lopen de hele avond al door het restaurant, en nu zijn wij aan de beurt. De band speelt verzoekjes, en we hebben tot nu toe al veel Engelstalig gehoord. Wij vragen daarom juist lokale muziek aan. En daar gaan ze: een nummer over het moederland zoals zij het noemen. Heel gezellig! Omdat we het zo leuk vinden spelen ze nog een eigen nummer. Daarna proberen ze natuurlijk hun eigen cd te verkopen. Daar hebben we zonder al te veel moeite nee tegen gezegd. Ja, we leren het wel nee zeggen 😉

Na het eten gaan we terug naar onze kamer. Tijd om de blog van vandaag te schrijven. Heel eerlijk; die van gister hebben we nog niet af, dus die komt nog!!

Morgen gaan we Kandy verder verkennen en naar het olifanten weeshuis hier in de buurt! Tot nu toe al een redelijk vol programma dus vanavond maar even rustig aan doen 😀

 

 

Het lijkt al bijna te wennen: om 7u gaat de wekker alweer. Voor een normale werkweek is dat heel normaal, maar voor op vakantie… tja, je moet er iets voor over hebben he 😉

We frissen ons op, pakken de spullen in en gaan richting de rivier voor het ontbijt. Op dezelfde plek als gister avond de BBQ, alleen dit keer wel met licht zodat we de rivier goed kunnen zien.

Het ontbijt is in buffet vorm. Allereerst wordt er een verse smoothie voor ons gemaakt. We mogen zelf kiezen welk fruit we er in willen. Heerlijk vers!
Daarna gaan we kijken wat er verder op het buffet staat. Dit valt stiekem wel wat tegen. Alles ziet er een beetje mwah mwah uit. Wel kunnen we er voor kiezen om een ei of pannekoeken te nemen. Deze worden ter plekke voor ons gebakken. Daar kiezen wij natuurlijk voor. De ommeletten op sri lankaanse wijze (met ui, tomaat, sambal, peper en zout) waren wel erg lekker! De rest zullen we maar vergeten 😛

Na het ontbijt gaan we de koffers uit de tent pakken en worden we alweer opgewacht. Dit keer gaan we naar het Elephant Transit Home. Mijn persoonlijke nummer 1 op de lijst! Dit is mijn must see voor de vakantie.

In het Elephant Transit Home (ETH) worden weesjes opgevangen waarvan de moeder is overleden. Zodra er een olifant betrokken is bij een ongeval, wordt het ETH ingeschakeld. Een baby olifant kan namelijk niet langer dan 24 uur zonder (moeder)melk. De mensen van het ETH zorgen er voor dat de baby olifant wordt opgevangen en op tijd weer melk krijgt. Vervolgens gaan de baby olifanten een heel traject in, met als einddoel: weer terug de natuur in!

Voor de vakantie hebben we hier al een documentaire over gezien. Heel indrukwekkend om te zien, en vooral heel goed dat het ETH er is voor deze baby olifanten!

Bij aankomst moet er entree worden betaald. 500 rupee per persoon. Dat had naar mijn idee veel meer mogen zijn!

Als toerist zijnde kan je wel alleen op het uitkijkpunt gaan staan. Vanaf daar kan je zien hoe de olifanten melk krijgen. Dit is op een afstand van de dieren, want het is niet de bedoeling dat de olifanten veel in aanraking komen met mensen.

Wanneer een baby olifant net in het ETH terecht komt, is er op het begin intensief contact met de verzorger. Het vertrouwen moet gewonnen worden, en de baby olifant heeft natuurlijk ook liefde nodig 🙂 Dit is heel goed te zien wanneer er een verzorger aan komt lopen met een aantal hele jonge olifantjes. De olifantjes volgen de verzorger overal!

Op het begin worden deze olifantjes los gevoerd. Na een tijdje worden ze bij de groep gezet om langzaam aan de andere olifanten te wennen. Zodra ze daar wat gewend zijn, kunnen ook de baby olifantjes samen met de andere olifanten eten.

Tot zo ver de voor-informatie 🙂

Als wij aankomen op het uitzichtpunt zien wij al 2 olifanten staan. 1 daarvan herkennen we van de documentaire: Namal! Namal is de enige olifant die vermoedelijk nooit meer terug het wild in kan. Namal is als baby olifant zijn onderbeen kwijt geraakt omdat hij op een mijn is gestapt. Inmiddels heeft het ETH Namal voorzien van een prothese. Helaas moet deze prothese wel elke keer af wanneer Namal het water in gaat. Om deze reden is er intensieve begeleiding nodig.

De tweede olifant zal ook vast iets hebben, waardoor deze niet met de groep naar buiten is gegaan. Wat weten we helaas niet. Hopelijk iets kleins!

Dan zien we op een afstand de hele groep aan komen lopen van buitenaf (Tussen de voeder momenten door, loopt de groep buiten vrij rond).

Per 2 tot 4 mogen de olifanten naar binnen en krijgen ze melk. Zodra ze klaar zijn mogen de volgende paar olifanten komen drinken.

Op een gegeven moment wil 1 olifant niet stoppen met drinken. Hij blijft maar vragen om melk, en probeert zelfs het hek over te klimmen om dichter bij de bron te komen. Heel grappig om te zien, zeker omdat de verzorgers er ook om konden lachen. En het mooiste, het bleef niet alleen bij proberen, het lukt hem ook nog!!

Groep voor groep komen ze de melk halen. Hoe dichter ze bij de plek zijn waar ze melk krijgen, hoe sneller ze gaan lopen. Heel herkenbaar 😛

Nadat alle olifanten melk hebben gehad, worden ze weer naar buiten gestuurd. Ze gaan weer terug de natuur in! De olifanten krijgen de verzorging die ze nodig hebben, maar ook heel veel ruimte in de natuur! Ze zijn vrij om terug te komen, en dat doen ze maar al te graag 4x per dag om melk te halen. Ze hoeven niet gehaald te worden, ze weten wanneer er melk te krijgen is!

Als echt alle olifanten weg zijn, is het voor ons ook tijd om weer door te gaan. Vandaag gaan we richting Ella. Daar zullen we twee nachten verblijven in het Waterfall Homestead.

Onderweg naar Ella ben ik voornamelijk nog na aan het genieten van het ETH. Als we er bijna zijn, stoppen we nog even bij de Rawana Falls. Een waterval aan de rand van de weg! Bij deze waterval hoort een heel bijzonder liefdesverhaal. Iets met een prins die verliefd was op dame, waarvan de ouders het niet goed vonden dat ze samen waren. Deze waterval was hun schuilplaats. Althans, dat is wat wij er van hebben kunen maken 😛 We hebben de uitleg niet goed mee gekregen en weten de details niet meer zo goed.. oeps! Conclusie: mooie waterval 😉

Dan rijden we Ella binnen. De weg naar het hotel is een hele stijle onverhardeweg. Dit doet ons wel denken aan de toegangsweg bij de Mas. Net zo spannend!

Na een tocht van 15 min, waar niet alleen wij, maar ook Sagara even heel zenuwachtig was, hebben we het gered! We hebben de homestay gevonden!

Bij aankomst is duidelijk dat deze homestay niet van Singaleese mensen is. De eigenaren zijn namelijk Australisch. Voordeel wel is dat de communicatie heel eenvoudig gaat zo. Na wat uitleg over wat er in de omgeving te doen is, zetten wij de spullen in de kamer (super mooi uitzicht!!) en gaan we samen met Sagara weer naar beneden. Op naar de hoofdstraat van Ella om te lunchen. We nemen plaats bij restaurant Chill. Gezellig samen met Sagara gegeten, en daarna is hij zelf op zoek gegaan naar een slaapplek.

Bart en ik besluiten om nog even een drankje te doen bij Chill. We hadden namelijk van de mensen op de boot bij whale watching al gehoord dat we op de 3e verieping in dit restaurant moesten gaan kijken.

Op de 3e verdieping liggen allemaal zitzakken. Hier zoeken Bart en ik een plekje uit en gaan dan zoals de naam al zegt even lekker “chillen”.

Na een paar drankjes besluiten we de hoofdstraat van Ella door te lopen. Hier blijkt alleen niet zo heel veel te doen te zijn. We lopen een klein marktje af, een enkele winkel in, maar hebben het dan wel al gezien.

Op advies van de homestay eigenaren halen we in het centrum nog een paar biertjes. Deze nemen we mee naar boven om daar in de koelkast te zetten! Met de biertjes op zak, beginnen wij aan de tocht naar onze homestay. Met de auto was het 15 min, eens kijken hoe lang wij er over doen.

Tijdens de klim genieten we van het mooie uitzicht. Een heel ander natuurgebied dan waar we tot nu toe hebben gezeten! Na ongeveer 15 min (yes net zo snel als de auto!) komen we boven aan.

Daar geven we de biertjes af om in de koelkast te zetten en gaan we even uitrusten op onze kamer.

Op aanraden van de homestay eigenaren gaan we bij de buren eten. Daar wordt het eten (curry) stipt om 18:30 geserveerd. Dit valt erg goed in de smaak!

Na het eten gaan we terug naar onze homestay. Daar drinken we onze biertjes samen met een van de eigenaren. We zitten hier hoog op de berg, en het koelt hier redelijk af in de avond. Mijn trui wordt uit het koffer gehaald en zo kunnen we nog wat langer buiten zitten. Ook een ander stel sluit zich aan. Zij komen uit Londen. Na een gezellige avond en heel wat verhalen, besluiten wij dat het goed is geweest en gaan richting onze kamer. Morgen een flinke wandeltocht op de planning, dus nog even goed uitrusten 🙂

Sorry, deze blog is behoorlijk uitgebreid geworden.. Maar dat krijg je met Olifanten 😀

Vanuit Tissa vertrekken we, na een wederom uitgebreid ontbijt, richting Uda Walawa.

Elke keer als we onderweg zijn weet Sagara weer wat nieuws te vertellen. Zo heeft hij vandaag uitleg gegeven over de verschillende uniformen op de scholen. Hij heeft de auto vervolgens aan de kant gezet bij een basisschool waar de kinderen buiten waren aan het spelen. Meteen een echt goed voorbeeld!

Daarna vervolgen we onze weg. Dan komen we in een dorpje waar allemaal oranje vlaggen uithangen. We vragen waar dit voor is en krijgen de volledige uitleg. Oranje is de kleur van de monniken. Wanneer een monnik is overleden, worden deze vlaggen gehesen. Even later stoppen we met de auto. We zien daar een grote oranje tempel die ze zijn aan het opbouwen. Dit blijkt te plek te zijn waar vanavond de crematie plaats gaat vinden. Het hele dorp werkt hieraan mee. Heel indrukwekkend om te zien. Bart en ik hebben in eerste instantie uit respect geen foto gemaakt, maar Sagara gaf aan dat dit geen probleem was.

Hierna rijden we door. Niet veel later weet Sagara ons er op te wijzen dat we op dat moment al langs het Uda Walawe national park rijden. Om dit hele grote park heen staat schrikdraad gespannen. Dit om een conflict tussen mens en olifant te voorkomen. In mijn ogen een prima oplossing! De olifanten hebben een mega groot natuurgebied, en de boeren kunnen veilig hun oogst laten groeien. Als de hekken er niet zouden staan denk ik dat er meer mens EN olifant slachtoffers vallen!

En dan stopt Sagara opeens. Hij had heel snel rechts van ons een olifant gespot. Weliswaar op een afstand, maar natuurlijk hebben we deze olifant meteen vastgelegd op foto!

We rijden weer verder en rijden dan langs water af. Hier proberen we met de camera in te zoomen op de donkere plekken die we zo zelf kunnen zien. De eerste twee plekken waren takken/rotsen, maar de derde plek was wel degelijk een kudde olifanten!

Een stuk van de kudde vandaan zien we aan de kant van de weg een grote mannetjes olifant staan naast het hek. Ook hier stoppen we natuurlijk even! Sagara vertelt dat deze olifant hier heel vaak staat omdat hij weet dat toeristen vaak eten gooien. Bart en ik herkennen dat verhaal van een van de documentaires die we hebben gekeken. We vermoeden dan ook dat dit juist die olifant is.

Op de achtergrond zien we nog 2 olifanten, elk alleen staan. Bij een van de twee denk ik slagtanden te zien. En dat terwijl ik dacht dat de olifanten hier geen slagtanden hadden? Sagara weet ons te vertellen dat maar 5% van de mannelijke olifanten hier slagtanden heeft. Extra bijzonder dus dat we deze gezien hebben!

Dan rijden we toch echt door naar ons volgende hotel. Althans hotel, meer camping als we de brochure mogen geloven. In de omschrijving stond dat we in een tent zouden slapen vannacht gelegen aan de rivier. Geen gewone tent, maar de luxe variant. Meer een bungalow.

Eenmaal aangekomen op de locatie, en na het welkoms drankje, lopen we de meneer van de camping achterna. We lopen een gebouw in en 2 verdiepingen naar boven. Wij zijn lichtelijk verbaasd. We slapen wel in een soort bungalow tent, maar een die is opgezet in een gebouw! Beetje jammer dus. Desondanks wel een mooi uitzicht! Als we onze verwachtingen een beetje aan de kant zetten, dan kunnen we ons hier ook wel in vinden. In plaats van de rivier hebben wij ook een zwembad voor onze “tent”.

We besluiten eerst lekker op ons “balkon” een potje te kaarten. Nadat ik Bart heb ingemaakt (ik heb d’r laten winnen) gaan we naar de bar om te lunchen.

Na de lunch is het al bijna tijd voor onze tweede safari! Dit keer in het Uda Walawe National Park. We zijn heel erg benieuwd hoe deze safari gaat zijn. We, of voornamelijk ik, bereid me er al op voor dat we misschien weer geen olifanten zullen spoten tijdens de safari. Dit omdat we de kudde al op een plek gezien hebben waar de jeep niet kan komen. We gaan het zien!

Zodra we naar de receptie lopen zien we dat de Jeep alweer klaarstaat. Even voorstellen aan de chauffeur en dan vertrekken we. Wederom met z’n tweeën in een Jeep voor 6 personen. Dit keer zitten we vrij dicht bij het park. Bij de entree regelt onze chauffeur de juiste papieren. Op dat moment zie ik in de verte alweer een olifant. Dus toch! Ook hier zitten nog olifanten. We hebben even navraag gedaan. Wij dachten dat er maar 1 kudde zou zitten in dit park, maar dat is niet helemaal waar. De kudde die wij namelijk gezien hadden, was de groep olifanten van het Elephant Transit Home. (waar we morgen naartoe gaan) Er is dus nog steeds een kans dat we hier in het park nu ook meerdere olifanten tegenkomen.

Bij het binnenrijden zien we de eerste olifant die we ook al in de verte zagen. Aan de andere kant van het pad zien we al een tweede olifant. Super leuk! Na de eerste lading foto’s rijdt de chauffeur weer door. Al na een paar meter remt de chauffeur alweer af, daar staat weer een olifant. Deze olifant komt steeds dichterbij. Heel rustig loopt hij langs de Jeep af en loopt hij naar de andere kant van het pad. Bart was net op dat moment aan het filmen dus als we thuis zijn gaan we meteen kijken hoe dat er uit ziet op film!

Weer een paar meter verder zit nog een olifant! Dit keer een wat kleinere olifant. Deze olifant is lekker water aan het drinken. Wij vinden het raar dat deze olifant alleen is. Meestal zijn het alleen de mannetjes die wat ouder zijn die alleen zijn.

Dan wordt opeens alles duidelijk. Achter onze Jeep steken moeder olifant en nog een kleinere olifant over. Vermoedelijk zit de kudde gewoon op deze plek, maar iets verspreid van elkaar 🙂

Na heel veel foto’s rijden we toch maar eens verder het park in. Naast deze kudde olifanten, zijn er vooral heel veel soorten vogels. Onze chauffeur lijkt hier heel veel van af te weten. Bij elke bijzondere vogel pakt hij zijn boek erbij en laat hij zien welk soort het is.

(ok even random nog twee foto’s van Bart en mij ;))

Buiten de olifanten en vogels, hebben we een hele lading krokodillen, apen en buffels gezien. Een stuk meer dieren dan dat we in Yala gezien hebben! Misschien was de natuur in Yala indrukwekkender, maar hier kunnen we meer dieren spotten. 🙂

Onze tijd zit er bijna op. Onderweg naar de uitgang komen we wederom een paar olifanten tegen. Nog een laatste poging om leuke foto’s te maken en van het uitzicht te genieten. Dan is het toch echt tijd om het park te verlaten.

Eenmaal terug op de camping is het al bijna tijd voor het diner. BBQ aan de rivier! Even snel opfrissen en dan lopen we richting de rivier. Daar zit de helft van de mensen al aan tafel. Er staat 1 grote lange tafel, en een aantal 2-tjes. Die lange grote tafel blijkt voor een groep Nederlanders te zijn die op een groepsreis zijn. Weer Nederlanders dus! Wij besluiten alleen gedag te zeggen maar dan lekker met zn tweetjes van het eten te gaan genieten. Buiten de grote groep, horen we nog Spaans en Frans. Gelukkig een mix van verschillende mensen. 🙂

Na het eten bestellen we nog een biertje om de dag goed af te sluiten. Het is inmiddels weer super donker en we besluiten weer terug te gaan naar onze “tent”. Daar kunnen we rustig wat foto’s doorkijken en de blog schrijven.

Morgen is het wederom vroeg. Dit keer niet absurd, maar nog steeds 7uur! Ook dit is weer niet voor niets. We gaan naar het Elephant Transit Home. Mijn nummer 1 op de lijst van wat ik graag wilde zien hier in Sri Lanka. Ik ben zo benieuwd!

De wekker gaat weer vroeg vanochtend, of kunnen we nog vannacht zeggen? 4:30 is wel heel vroeg. Maar zoals gister al genoemd, het is niet voor niets! We gaan op safari!

We zorgen dat we op tijd klaar zijn en lopen dan naar de hoofdingang. Daar staat Sagara alweer op ons te wachten. We krijgen wederom ontbijt-pakketjes mee vanuit het hotel en dan vertrekken we. Niet met de auto van Sagara, maar met een jeep die al voor ons klaar stond! Even voorstellen en de chauffeur en dan rijden we nog in het volledig donker weg.

Onderweg horen we op veel plaatsen gebedsgeluiden. Zo vroeg al! Nog niet heel veel mensen op straat, maar je merkt dat alles langzaam maar zeker op gang begint te komen.

Na een rit van een klein uurtje komen we aan bij Yala National Park. De entree tickets voor het park kunnen pas in de ochtend daar aan de kassa gehaald worden, dus onze chauffeur gaat hiervoor in de rij staan. Hoe eerder je een ticket hebt bemachtigd, hoe eerder je het park in mag! Dat verklaart ook wel waarom onze chauffeur onderweg zo’n 4 andere jeeps heeft ingehaald. Hij heeft goed zijn best voor ons gedaan 🙂

Ik gok dat we ongeveer nummer 4 waren die het park in mochten. Meteen bij binnenkomst zien we al een aantal bijzondere vogels. Niet veel later de eerste groep buffels. De rit in je jeep op zich is al een super gave activiteit. Alle dieren die we daarnaast te zien krijgen zijn voornamelijk leuke extra’s. We genieten van de natuur en zien ook verschillende herten, krokodillen, apen en leguanen. Heel indrukwekkend! Maar eerlijk is eerlijk.. Stiekem hopen we op een olifant.

Halverwege pauzeren we even om te ontbijten. Dit doen we bij een grote dam. Deze dam blijkt een van de bekendste te zijn. Deze staat namelijk op het briefje van 5000 rupee.

Na ongeveer 3 uur zit onze safari er op. Heel veel mooie dingen gezien, maar helaas… geen olifant. Stiekem toch een beetje teleurgesteld. Maar ondanks dat toch wel genoten van de safari. We hebben morgen nota bene nog een tweede safari op de planning staan dus dan hebben we weer een nieuwe kans!

Ongeveer 5 minuten nadat we het park zijn uitgereden en onderweg terug zijn naar het hotel, stopt de chauffeur op eens. Er zitten 4 aapjes aan de zijkant van de weg. 1 daarvan is nog maar een baby en houdt zich goed vast aan moeder aap. Nadat we ook hiervan foto’s hebben kunnen maken, want ja de chauffeur die stopt gewoon midden op de weg, rijden we weer door.

Nog geen 10 min later remt de chauffeur langzaam af. Dit keer hoef ik niet af te vragen waarom, want we zien het meteen: ER STAAT EEN OLIFANT OP DE STRAAT! Wauw, zo bijzonder. Iedereen die er langs moet past zich netjes aan en geeft de olifant de ruimte. Het is niet heel druk op de weg dus dat is ook nog mooi meegenomen.

Als wij eenmaal bij de olifant staan met de auto, besluit de chauffeur gewoon te stoppen. We hebben super goed zicht op deze, in onze ogen, oudere olifant. Sagara had nog een stuk ananas over van zijn lunch, deze kreeg de olifant natuurlijk van ons cadeau ;). De olifant ging rustig het stuk ananas opeten en was heel rustig maar lichtelijk nieuwsgierig om zich heen aan het kijken en aan het “snuffelen”. Echt zo mega bijzonder. Ik zou hem gewoon kunnen aanraken maar dat heb ik voor de zekerheid maar niet gedaan. Wel natuurlijk foto’s gemaakt en vol trots zitten kijken. Daar was die dan, onze eerste olifant!!

Na een aantal minuten rijden we toch maar door. Ik had er nog uren kunnen staan maar de rest van het verkeer moet ook door.

Eenmaal terug in het hotel pakken we onze zwemspullen en gaan aan het zwembad liggen. Heerlijk relaxen in de schaduw en tussendoor zwemmen. Natuurlijk de gopro uitproberen in het water, want we hebben immers de floater van Jochem mogen lenen 😉

Rond half 2 realiseren we dat het restaurant van het hotel maar tot 2 uur open is voor de lunch. Nog even snel naar boven om iets te eten dan maar! Inmiddels ook wel behoorlijk wat trek gekregen dus dat komt goed uit. We bestellen voor de verandering geen Curry als lunch, maar beide een clubsandwich. Ook dit weten ze hier goed klaar te maken. En met een heerlijk vers geperste ananas sap, maakt dat het een hele prima lunch.

Na de lunch nog even inloggen bij de WiFi en de foto’s van de blog van gister toevoegen. Daarna weer terug naar het zwembad. Nu een ander plekje opgezocht. Eentje waar volledig schaduw is. Daar kan ik rustig de nieuwe blog schrijven. Althans het eerste deel. Wat we verder vandaag gaan doen weet ik nog niet. Ik gok nog meer relaxen 😉

En ja hoor, tot laat aan het zwembad gelegen aan de schaduw kant. Tussendoor nog kennis gemaakt met nieuwe hotelgasten. Aan het accent te horen Brabanders 😉 En wat blijkt, ook nog mensen met een Snow tas. Heel toevallig weer! Dit blijkt de beste vriend te zijn van Bart zijn (vorige) account manager bij Snow. Wat is de wereld toch klein.

Na het zwemmen en relaxen besluiten we ons even op te frissen en dan boven in het restaurant te gaan zitten om een biertje te drinken. Daar maak ik deze blog af en verder horen jullie morgen wel 😉

Morgen vertrekken we richting Uda Walawe. Daar hebben we in de na-middag wederom een safari. Hopelijk zien we daar nog meer olifanten!

 

En toen ging de wekker.. .5:15, behoorlijk vroeg voor op vakantie! Hopende dat er weer water zou zijn om te kunnen douchen maar helaas.. Toch maar opgefrist met de vochtige doekjes die we bij ons hebben, oh wacht die ik bij me heb 😉 Volgens Bart was het niet nodig haha

Netjes op tijd zijn we klaar en lopen we onze kamer uit. Meteen komt er al iemand van het hotel aan om onze koffers te dragen. Althans mijn koffer. Bart had zijn tas gewoon op zijn rug.

Als we beneden komen zien we dat onze gids er al is. We krijgen van het hotel nog een ontbijt-pakket mee, en dan vertrekken we. Op naar Mirissa! Daar gaan we de zee op om walvissen te spotten. In eerste instantie leek het mij geen goed idee omdat ik bang was dat ik zee ziek zou worden. Aangezien Bart het wel graag wou heb ik me er overheen gezet en ben ik mee gegaan nadat ik twee reistabletjes had ingenomen.

Aangekomen bij Eagle Eye Whale Watching, kopen we twee tickets. We kunnen daarna meteen de boot op. Op het moment dat we de boot opstappen horen we achter ons Nederlands. Uit een groep van +-12 mensen is die kans niet heel groot. Al is dit natuurlijk wel een toeristische attractie.. Het Nederlandse stel was al een tijdje aan het reizen maar dit was de eerste keer dat ze Nederlanders tegen kwamen.

De boot vertrekt, en we zijn gezellig in gesprek met het andere Nederlandse stel. Na +- 10 min begon ik al stiller te worden. De andere 2 uur en 20 minuten waren voor mij geen feest. Helaas, de twee tabletjes mochten niet baten.

Ik denk dat Bart meer kan vertellen over de trip. Ik heb voornamelijk plastic zakjes bekeken 😛 Al was de trip niet voor niets: we hebben walvissen gezien! Zelfs ik! Een blauwe vinvis!

Toch was ik MEGA blij toen we weer terug waren. Het heeft nog even geduurd voordat ik echt was bijgekomen. Weer iets geleerd deze vakantie: ik ga nooit meer de zee op…..

Na een poging om een broodje te eten en wat water te drinken, stappen we de auto in. We reizen vandaag door naar Tissamaharama. Een rit van +- 3 uur. Qua afstand is het niet heel ver, maar de wegen hier zijn niet zo luxe als in Nederland.

Onderweg krijgen we weer hele verhalen over Sri Lanka van Sagara. Na ongeveer een uurtje stopt hij opeens langs de weg. Daar stond een standje waar ze King-kokosnoten verkopen. Dit was een traktatie van Sagara. Eerst het water opdrinken, en daarna de kokosnoot zelf eten. Een stuk zachter dan de kokosnoten die we thuis gewend zijn, maar zeker niet minder lekker!

Na de kokosnoot stappen we weer in de auto en vervolgen onze tocht. Tussendoor worden er mooie plekjes aangewezen, en wordt er uitleg gedaan over de plaatsjes waar we doorheen rijden. Op een gegeven moment rijden we langs een rijst-veld. Daar zijn ze de rijst aan het oogsten. Hier stoppen we even om het tafereel goed te kunnen bekijken. Sagara legt uit dat ze het vroeger allemaal met de hand moesten doen, maar dat er tegenwoordig gebruik wordt gemaakt van een machine. Eerlijk is eerlijk, deze machine is ook niet mega modern. Hij legt ook het proces uit hoe de rijst vervolgens wordt gemaakt.

Daarna rijden we weer door naar het hotel. Daar worden we wederom vriendelijk ontvangen met een welkoms drankje. Super mooi hotel, althans dat vinden wij. Volgens de omschrijving zou het maar een “middenklasse” hotel zijn, maar wij vinden het helemaal perfect!

Nadat de spullen op de kamer zijn aangekomen en we gedoucht hebben , gaan we verder uitrusten aan het zwembad. De zon is achter de wolken verdwenen, maar de temperatuur is nog steeds lekker. Ideaal voor Bart ook 🙂

Na het zwemmen nog even bijkomen met een boek op een van de lounge bedden.

Na een tijdje besluiten we terug naar onze kamer te gaan en ons klaar te maken voor het eten. Dit keer gaan we gewoon in het hotel eten. Lekker op de bovenverdieping zonder ramen waar een heerlijk briesje staat. We bestellen allereerst een lokaal in kokosnoot gedestilleerd drankje. Van Sagara hadden we  begrepen dat ze dat hier voor het eten drinken, dus dat doen we maar. Ondertussen kijken we onze ogen uit. Overal salamanders op de muren, vogels en de oorverdovende krekels.

Bart kiest voor biefstuk met frietjes als hoofdgerecht (lekker Hollands ;)) en ik ga wederom voor een curry.

Na het eten bestellen we nog een Ginger Beer en Pina Colada om het eten goed af te sluiten.

Daarna gaan we alweer terug naar onze kamer. Tijd voor de blog en wederom op tijd naar bed. Als we dachten dat vandaag vroeg was wordt morgen nog erger 😂 04:30 gaat de wekker. Niet zonder reden: we gaan op Safari!! Hopelijk onze eerste olifanten spotten!!

 

Na lekker geslapen te hebben ging de wekker en zijn we ons klaar gaan maken voor het ontbijt. Het ontbijt zou om 9 uur klaarstaan. En dat was ook zo. Heerlijk met uitzicht over de zee, kregen we ons ontbijt voorgezet. Een vol bord met vers fruit, 3 crêpes met jam per persoon, bakje yoghurt en nog een smoothie van vers fruit.  Een behoorlijke maaltijd dus! Maar dat was niet alles… op het moment dat we bijna klaar zijn, komen ze aan met nog een bord. Daarop roerei, toast, worst, ham en cheddar kaas. Bart en ik kijken elkaar aan en schieten bijna in de lach. Hoe gaan we dit in hemelsnaam op krijgen?? Uiteindelijk hebben we een poging gedaan maar toch wat eten laten liggen.

Na het ontbijt lopen we richting Mama’s. Daar zou de oudere man op ons wachten. En ja hoor, hij stond klaar! Samen met hem stappen we een tuktuk in. We stappen uit bij de lokale markt. Daar laat hij ons verschillende winkeltjes zien. Allereerst een kruidenwinkeltje. Daar gingen ze wel van uit dat we iets kochten, dus dat hebben we uit beleefdheid maar gedaan. Vanille thee en kaneelstokjes. Die kaneelstokjes doen we in onze tas/koffer voor de geur. Ruikt heerlijk!

Na de markt lopen we terug. We zien dat er een internationale Cricket (oefen)wedstrijd wordt gespeeld vandaag en besluiten te kijken of we kaartjes kunnen krijgen. Kaartjes bleken niet nodig te zijn, de entree was gratis. Eenmaal in het stadion zoeken we ons een plekje langs de kant. Net als we zitten begint er een blaaskapel naast ons te spelen. Heel gezellig! Al betwijfel ik of ze hier muziek les krijgen 😛 Sommige waren niet heel goed…

We besluiten dat het handig is om nog extra te pinnen, om te voorkomen dat we geen cash meer hebben. Onderweg naar de pinautomaat komen we allereerst the Dutch Reformed Church van Galle tegen, daar gaan we even een kijkje nemen. Vervolgens  komen we een museum tegen. Galle Maritime Archaeology Museum. Ook hier gaan we even naar binnen.

Uiteindelijk lukt het ons dan toch om te gaan pinnen. Met genoeg cash op zak besluiten we toch eindelijk het Fort te gaan bekijken. Dat was nota bene het enige dat echt op de planning stond vandaag.

Een wandeling over de muren van het Fort. Daar komt het op neer. Super mooi wel. Onderweg steeds heel mooi uitzicht. En indrukwekkend om te zien hoe deze muren gebouwd zijn. Door deze muren is de oude binnenstad van Galle intact gebleven tijdens de tsunami in 2004. De muren zijn dus nog steeds effectief!

Na een tijd wandelen besluiten we toch nog even wat te gaan eten. We zoeken een restaurantje uit dat genoemd staat in de Lonely Plannet. Het ziet er van binnen heel knus uit, maar nu waren wij de enige twee in het restaurant. Terwijl we zitten te wachten op onze lunch, zien we een leguaan voorbij lopen. Hij probeert nog even binnen te komen in het restaurant, maar schrikt vermoedelijk dan van de mensen  (ons en de bardame die net voorbij liep) en draait zich weer om.

Na de lunch vervolgen we onze tocht over de muren van het Fort. Terwijl we besluiten even te chillen op een bankje, zien we dat er kinderen cricket training krijgen. Bart legt aan mij uit dat dit wel heel erg lijkt op zijn trainingen als keeper. Krijg ik daar ook nog een keer een goed beeld van 🙂

We maken de tocht verder af over de muren, en gaan even terug naar het hotel. Daar even opfrissen en omkleden.

Zoals gister al gemerkt, wordt het hier vroeg donker. Vandaag willen we toch proberen om de zonsondergang mee te krijgen. Na het opfrissen gaan we dan ook weer naar buiten. Ons hotel ligt naast/tussen de Fort muren in. Vanuit het hotel loopt ongeveer meteen een trap naar boven waar we de Fort muur weer op kunnen. Daar gaan we lekker zitten en zonsondergang kijken.

Voordat de zon ondergaat halen we bij een standje om de hoek nog twee Ginger Beer. Daarna zoeken we een plekje op de muur van het Fort. Ondertussen kijken we vermakelijk om ons heen. De sfeer die er hangt is heel fijn. Veel locals die zelf lekker zijn aan het chillen of cricket aan het spelen zijn.

Ondertussen concluderen we dat de zonsondergang toch minder goed te zien gaat zijn vandaag. Het is best wel bewolkt (Bart ook weer gelukkig). Als de zon uiteindelijk onder lijkt te zijn kleurt de lucht nog mooi oranje/geel/rood whatever. Veel kleuren in ieder geval 😉

Daarna wordt het weer snel donker. Wij besluiten daarom om een rondje te lopen en te kijken waar we nog iets kunnen eten. Uiteindelijk komen we toch weer bij Mama’s uit. We bestellen daar twee curry’s. En oh wat waren die lekker!! Gister heb ik de curry aan mij voorbij laten gaan, maar vandaag heb ik er extra van genoten 🙂

Na het eten weer terug naar het hotel. Tijd om deze blog te schrijven. Douchen kan helaas niet. Bij aankomst van het hotel zagen we een super mooie waterval.. Dit bleek echter niet de bedoeling te zijn dus zitten wij nu zonder water 😛 Dan maar alvast de spullen  inpakken zodat we morgen op tijd klaar zijn. De wekker gaat namelijk al om 5:15 omdat we  walvissen gaan kijken op zee! Daarna gaan we door richting Yala. Bij het hotel waar we dan naartoe gaan hebben ze een zwembad. Ik denk dat ik wel weet wat we de rest van de dag gaan doen als we daar aankomen…

Na ongeveer een uurtje vertraging zijn we toch uiteindelijk vertrokken vanuit Düsseldorf.  Maar goed dat we iets meer tijd hadden ingecalculeerd voor de overstap op Dubai! Het vliegen viel heel erg mee. Tegen  alle verwachtingen in niet veel turbulentie  gehad. Met de wind van afgelopen dagen in Nederland had ik wel meer verwacht.

De vlucht verliep eigenlijk behoorlijk soepel.  Met het grote film/series aanbod was het makkelijk om de tijd goed door te komen.  Na zo’n 6,5 uur hadden we onze overstap op Dubai: vaak met de lift op en neer. We werden van de ene naar de andere kant gestuurd, en van boven naar beneden en weer naar boven. Alles stond wel goed aangegeven, maar toch wel een puzzeltocht om op de juiste plek uit te komen!

De overstap voorliep best soepel. In het vliegtuig meteen weer een film aangezet en hopen dat we iets kunnen slapen. Helaas is dat niet het geval. Voordeel: dan zijn we wel wakker terwijl het eten wordt geserveerd. En ja hoor, half 3 snachts Nederlandse tijd komt weer een maaltijd. Dit keer tijd voor onze eerste curry van de vakantie. Nog behoorlijk pittig ook. Kan zo een aantal mensen bedenken die dit niet hadden kunnen eten 😛

Nadat we de immigratie balie gepasseerd waren op Colombo airport en de koffers opgehaald hadden zijn we op zoek gegaan naar onze reisgids.  Daar herkende ik het logo van de reisorganisatie. Dat was inderdaad de persoon die ons kwam ophalen. Bij ontvangst kregen we meteen een bloemenkrans omgedaan,  van echte bloemen! Helaas hebben we hier geen foto van gemaakt aangezien we meteen naar buiten werden begeleid omdat de auto daar al klaar stond met onze echte reisgids/chauffeur.

Onze chauffeur voor de komende dagen heet Sagara, is 25 jaar en komt uit Colombo zelf. Hij is al 3 jaar reisgids voor deze reisorganisatie. Genoeg ervaring dus! Tijdens de rit naar ons eerste hotel in Galle, vertelt hij vanalles over Sri Lanka. Ook leert hij ons enkele woordjes.

Als we bijna zijn aangekomen in Galle, rijden we langs een lokaal vissersmarktje. Hier stoppen we even om de markt goed te kunnen bekijken. De vissers hebben diezelfde dag nog de vis gevangen, en zijn naast de markt “aangemeerd” met hun  vissersboten. Heel bijzonder om te zien.

Daarna vervolgen we onze reis naar Galle. Eenmaal aangekomen in Galle besluiten we eerst nog wat te gaan eten met Sagara. We laten hem de keuze voor de gerechten maken, en zo komen we uit op de tweede curry van onze vakantie. Erg lekker. Stuk beter ook dan die in het vliegtuig. Buiten dat, wel veeeeels te veel!

Na het eten zijn we toch wel echt super moe. Helaas niet kunnen slapen in het vliegtuig, dus nu maar zo snel mogelijk naar het hotel. Bij het hotel aangekomen worden de koffers voor ons naar de hotelkamer gebracht. Dat is iets wat ik zelf nog wat ongemakkelijk vond, maar dat hoort er nou eenmaal bij. Helaas hadden we nog geen cash, dus konden we de kofferjongen geen fooi geven. Balen, maar dat maken we later wel goed.

Op de hotelkamer eerst lekker onder de douche gesprongen en even 3 uur geslapen. Daarna  de stad in. Als we naar buiten lopen zien we dat het al begint te schemeren. We verbazen ons over het feit dat het al zo vroeg donker wordt. Ons eerst doel: op zoek naar een ATM. Toen we er een hadden gevonden, bleek dat wij daar niet konden pinnen. Eenmaal weer buiten bij te ATM/bank, sprak een Srilankeese oudere man ons aan. Hij ging uitleggen waar er wel een bank is waar we kunnen pinnen. Uiteindelijk besluit deze meneer ook mee te lopen om ons de weg te wijzen. Hij vond het eigenlijk maar niks dat wij zo laat nog op pad gingen. Blijkbaar is dat hier in de regio niet heel gangbaar. Het was een super lieve man, die ons maar al te graag wilde helpen. Heel beschermend ook. Ik moest perse aan de binnenkant lopen, zodat de tuktuk/scooter/auto’s mij niet konden raken denk ik? En ook Bart moest goed oppassen. Eenmaal bij de bank, hebben we besloten deze man een fooi te geven. Dat was volgens hem helemaal niet nodig. Omdat hij zo dankbaar was heeft hij ons daarna geadviseerd waar we zouden kunnen gaan eten. Eenmaal daar bood hij nog aan om het geld terug te geven. Dat was echt niet zijn bedoeling.  Hij was nog van alles aan het brabbelen. Hij had het er steeds over dat ik Bart zn vrouw was en dat we goed voor elkaar moeten blijven zorgen. Bijzonder dus 😛

Deze man wou ook graag meer van zijn land laten zien. Zo heeft hij aangeboden om morgen ons mee te nemen naar verschillende marktjes. We zijn benieuwd!

Toch wel lastig. Je hoort veel verhalen van “oplichters”, maar deze man leek oprecht aardig. We blijven op onze hoede maar dit was vooral ook gezellig 😉

Na het eten bij Mama’s (waar de oudere man ons naartoe had gestuurd), waar Bart z’n 3e curry van de dag heeft besteld en ik alleen een soepje, gaan we weer terug  naar ons hotel. Inmiddels is het al volledig donker buiten. Om de weg goed terug te vinden hebben we gebruik gemaakt van de zaklamp onze telefoon. Misschien is dit waarom de man zei dat we savonds niet meer op pad moesten?

Zo vroeg terug in het hotel hadden we eigenlijk niet verwacht, of misschien toch wel? Ik kan nu iig onze eerste blog schrijven en de Lonely Planet doorkijken om te zien wat we morgen gaan doen. Buiten het Fort bekijken staat er namelijk nog niets op de planning.. Ben benieuwd!

Whoop whoop!! Eindelijk is het zo ver, we gaan naar Sri Lanka!!

We vliegen vanaf Dusseldorf, dus het leek ons handig en gezellig om de dag van te voren alvast naar Roermond te gaan.

Donderdag ochtend zijn wij door Peter en Marja netjes op tijd afgezet op Dusseldorf Airport. Even rustig uitzoeken waar we precies wat moeten doen, en dan uiteindelijk inchecken 😀